Czarny Anioł - symbol przejścia
autor : Tomasz Wałczyk
Rzeźba przedstawia anioła odartego z tradycyjnej, świetlistej i eterycznej formy.
To istota ulepiona z cienia i surowej materii ziemi.
Skrzydła z popiołu i cienia:
Skrzydła wykonane z surowych potrzaskanych desek , nie są tylko kawałkami drewna – to alegoria trudu istnienia, bólu egzystencji . Skrzydła te są symbolem przemijania nawet bytów nieskończonych. Ich poszarpana górna krawędź przypomina pióra zamienione w dym i popiół.
Hieratyczny spokój:
W opozycji do destrukcji skrzydła, sama sylwetka anioła zachowuje absolutny, wręcz posągowy spokój. Ciemna, gładka powierzchnia drewna nadaje mu rys hieratyczności (dostojeństwa).
Brak rysów twarzy potęguje wrażenie milczenia i obojętności na ziemskie sprawy – to anioł, który nie pociesza słowem, lecz swoją niemą obecnością.
Dualizm bytu:
Praca ta idealnie obrazuje anielską naturę, która pośredniczy między niebem a ziemią. Czerń i surowość skrzydeł paradoksalnie ściągają go ku dołowi (ku materialności, cierpieniu i przemijaniu), podczas gdy pionowa konstrukcja i gładkość figury unoszą go ku transcendencji.
W rzeźbie tej możemy dostrzec podobieństwo do anioła Azraela (Anioł Śmierci i Przejścia) –
W tradycji islamskiej oraz w żydowskich apokryfach Azrael jest aniołem, który oddziela duszę od ciała w momencie śmierci.
Często wyobrażany jest jako postać monumentalna, spowita w czerń lub ciemność, niosąca ze sobą absolutną ciszę.
Komentarze
Prześlij komentarz